|
|
GEDRONKEN BIEREN
JANUARI 2005
Ahornberger Landbier Dunkel (Private Landbrauerei Strossner Dld, 5,1%)
Ik dronk dit bier uit een 0,5l fles, goede gekoeld en op een winderige namiddag. De kleur is donker amber en de geur neigt naar rook. Ik moest direct denken aan het zgn ALT bier. Het heeft daar wel erg veel van weg. De smaak was lekker vlak, maar redelijk droog en totaal niet zoet. Een mooi vol bier die uitnodigt om toch nog maar eentje te nemen. Op de goede afloop zullen we maar zeggen.
Best Extra Stout (Coopers Brewery, 6,3%, Aus)
Zomaar een biertje uit Australie. Op het etiket valt te lezen dat er geen extra stoffen aan toe worden gevoegd. En dat proef je terug. Een heerlijke volle stout met een enigszins ongebruikelijke hoge alcoholpercentage. Onderin het flesje is nog wat gist achtergebleven, maar ook dat smaakt prima. Het bier is Zoet en zeer bitter tegelijk. De geur van ver1brand mout komt je direct in de neus. Kom je dit bier tegen, neem hem gerust mee. Anders drink ik hem wel op.
Bombardier Premium Bitter (Wells Eagle Brewery, Gb, 5,2% inhoud 568 cl)
Ik heb een zwak voor Engelse bieren. Dus ben ik altijd wat bevooroordeeld als ik deze bieren zo objectief mogelijk mag proeven. De kleur is rood, alsof het hier om een bokbier gaat. De smaak bestaat uit een duidelijke moutige component met een lichtzoete hop accent. Hoewel ik wat verkouden ben ruik ik toch duidelijk een milde mout en verdenk wat kruiden te herkennen, maar dat kan ook fantasie zijn (aangezien ik dit bier dronk tijdens de lunch)
CH'TI Brune (Bras Castelain, Fra, 6,4%)
Dit bier behoort tot de zgn Biere de Garde. Een uitstervend biertype die vooral in het Noorden van Frankrijk wordt gebrouwen. Het provisiebier werd als voorraad voor de zomer aangelegd. Immers (in vroeger dagen) in de zomer werkten de brouwers niet in de brouwerij, maar op het land. In Frankrijk dronk ik het bier reeds 8 jaar geleden en bij toeval stuitte ik anno 2004 weer op dit bier. De geur, smaak en het uitzicht van het bier zijn fantastisch. Het bier valt op door zijn geringe zoetheid, waardoor het karakter zich direct openbaart. Het was een teleurstelling om te zien dat de fles al snel leeg geraakte. Aanrader.
Chimay Brune Bruin (Trappistenbrouwerij Chimay, 7%, Bel)
Meest verkochte trappist in de wereld en dat is niet zomaar. Het hele gamma van Chimay is reeds geroemd om haar volle, zachtzoete, gebrande en pittige smaak. Zijn mooie kleuren en volle schuimkraag. Daar doe ik dus vrolijk aan mee. Ik kan envoudig weg dit bier niet snel drinken. Echte genieten geblazen.
Chimay Grande Reserve 2001 (Trappistenbrouwerij Chimay, 9%, Bel)
Hoewel dit bier nog rustig tot 2008 bewaard had kunnen worden, kon ik de verleiding niet weerstaan. Helaas kon ik dit bier niet optimaal proeven omdat ik verkouden was. Maar de lichtzoete, romige dropsmaak kon ik nog wel herkennen. Evensla een port/vieux actige afdronk en een lange milde nasmaak. De mooie diep roodbruine kleur was een lust voor het oog. Nee hier kun je me rustig midden in de nacht voor wakker maken,
Christmas Pudding 2003 (Young's Brewery, Gb, 5,5%)
Met kerst kent men in Engeland de traditie van de Christmas Pudding. Maanden van te voren wordt de pudding klaargemaakt en elke week overgoten met een beste scheut Brandy. Bijna alle grondstoffen van de Christmas Pudding vind je terug in dit bier. Het speciale was dat ik er een heb gedronken heb van meer dan 1 jaar oud. De kleur is mooi amber-rood en de schuimkraag blijft aanwezig. Vooral de namsaak is typerend. Nog nooit proefde ik zo een bier met een amandelafdronk als deze. Volgens mij proefde ik ook rozijnen met een vleugje sucade. De versie die ik eens eerder mocht drinken was amper 3 maanden oud. De smaak was veel jonger en niet zo sterk aanwezig als bij deze versie.
Corsendonk Christmas Ale (Br du Bocq, Bel, 8,5%,)
In Amerika dit jaar gekozen als beste kerstbier. Al een paar jaar het meest verkrijgbare kerstbier in Nederland. (Wellicht samen met die van Gordon) In Belgie is de kerstbiertraditie veel groter dan bij ons. (Vorig jaar -2004-werden er maar lieft 165 verschillende kerstbieren gebrouwen in Belgie) De kleur is mooi koper/rood/bruin en de smaak is net ziet te zoet. Een mooie volle schuimkraag en een aantrekkelijke geur die in de verte nog wat kruidig is ook. Deze bieren kunnen rustig 1 of 2 jaar bewaard worden.
Corsendonk Pater (NV Brouwerij Corsendock/Br Van Steenberge-Bios, Bel,7,5%)
Terwijl hun kerstbier in Amerika als beste kerstbier 2004 werd uitgeroepen, dook ik mijn kelder in en vond een stoffige fles Corsendonck Pater die ik ruim 5 jaar geleden had gekocht. Vol verwachting klopte mijn hart en met gepaste eerbied opende ik de fles. Eenmaal in het glas viel de geur en de schuimkraag als eerste op. De smaak had wel iets rozijn/nootachtigs gekregen, terwijl de schuimkraag mooi aan het glas bleef. Ik ga opzoek naat volle 75cl Corsendonck Pater om die met een gerust hart weer voor een aantal jaren weg te zetten.
Grolsch Noaber 2004 (Grolsch Bierbrouwerij, 6,9%, Hol)
Dit bier werd in 2004 op de markt gebracht ter ere van de opening van de nieuwe brouwerij in Boekelo. Grolsch heeft waarschijnlijk getracht hun geschonden beeld als speciaalbierbrouwer op te willen vijzelen. Door het Kanon blijvend aan hun assortiment toe te voegen willen ze verbloemen, dat hun Zomergoud en Wintervorst aan een te vroege dood zijn gestorven. Alhoewel hun pils mijn favoriet is, is Noaber nu zo'n biertje die het net niet heeft. De kleur is mooi, de geur is aangenaam, maar de hoeveelheid suiker doet vermoeden dat dit bier bij de suikerunie is gebrouwen en niet bij een bierbrouwerij. Maar het is ook weer niet zo dat ik hem afschuwelijk vindt, nee dat gaat te ver.
Grolsch Wintervorst (Grolsch Bierbrouwerij, 7,5%, Hol)
Hoewel dit bier al 3 jaar niet meer wordt gebrouwen, had ik er nog 2 in mijn kelder staan. Naar mijn bescheiden mening was dit bier het beste wat Grolsch na zijn pils heeft gebrouwen. Lekker zwaar van smaak, een redelijke frisheid door het gebruik van sinaasppelschillen, een mooie diep rood bruine kleur en een smalle honinggeur. Het bier (inmiddels ruim 2 jaar over datum) was wat van frisheid verloren, maar de geur en koolzuur ruim aanwezig. Het bier was wat portiger geworden en daardoor ook een belangrijk deel van zijn frisheid verloren.
Heart Warmer (Teme Valley Brewery, 6%, GB)
Dit bier kun je enigszins vergelijken met de Old winter Ale van Fuller. Doordat het alcoholpercentage bij dit bier iets hoger ligt maakt het de smaak iets romiger. De kleurs is rood/amber en ook hier herken ik duidelijk een kruidige smaak. Welliswaar is dit een van de zoetere Engelse bieren die ik tot nu toe proefde. Ook bij dit bier een duidelijke typische Engelse hopsmaak en een milde bittertoets.
Imperial Extra Double Stout (Harvey&Son Brewery, 9%, GB)
De fles moest geopend worden met behulp van een kurketrekker en dat voorspelde iets speciaals. En ja bij het uitschenken een dropachtige klleur en geen schuimkraag. De smaak was extreem moutig en gebrand. De kleur was extreem zwart en het bier kent extreem weinig koolzuur. Kortom een extreem bier, zoals je die een keer in de zoveel tijd eens aantreft. Een bier voor gevorderden wil ik niet zeggen, omdat iedereen dit bier kan proeven, maar denk niet te snel, wat een smerig biertje. (hoewel die kans extreem duidelijk aanwezig kan zijn)
Jubeljoop II (Jopen Brouwerij BV, 5,5%, Hol)
Met veel bombarie aangekondigd als een stout welke niet veel in Nederland gebrouwen wordt. Dat klopt. Wat niet klopt is dat de hooggespannen verwachtingen bij mij althans worden waar gemaakt. Helaas is de presentatie mooi van het etiket en de kleur is ook indringend, maar voor mij is de smaak totaal onvoldoende wil dit bier zichzelf een stout noemen. Dat komt ook door de te smalle smaak. Een stout kent een grote bitterheid (dit bier is uitgesproken zoet), een vette romige schuimkraag (een normale pilsschuimkraag) en je eet bijna als het ware verbrand mout (weinig van terug te proeven in dit bier) Dit lijkt bier meer op een Brown ale/ Porter. Maar ja als er bijna geen enkele biernaam beschermd is kun je je bier noemen wat je wilt. Nee Jopen BV, Uw koyt is voor mij een heerlijk bier, maar dit bier is voor mij geen stout.
Kasteelbier Donker Brewed anno 2000 (Br van Honsebrouck, Bel, 11%)
Een kasteelbier is nooit te versmaden. Deze die ik proefde had ik 4 jaar in de kelder laten staan rijpen. En met goed gevolg. Alhoewel het sprankelijke er een beetje af was (koolzuur gehalte was erg afgenomen) was de smaak erg port/vieux achtig geworden. De smaak was wel zeer uitgesproken zoet. De kleur was mooi diep rood bruinen de schuimkraag bleef toch nog enige tijd hangen. Helaas was het Kasteelbier uit 1989 kapot gegaan. De fles zat vol vlokken. En de smaak als wel de geur was ronduit goor. Toch kun je kasteelbieren rustig tussen de 10 en 15 jaar bewaren. In mijn kelder staan nog een kasteelbier uit 2001 en 2002, maar die laat iknog even met rust.
Kasteelbier Donker Brewed anno 2002 (Br van Honsebrouck, 11%)
In tegenstelling tot de versie die in 2002 werd gebrouwen is de smaak hier fruitiger en wilder. Of jonger zoals u wilt. Qua geur en kleur is er niet veel verschil. Het kon wel eens zijn dat de zoetheid ook wat minder was geworden. Vrij regelmatig proef ik een kasteelbiertje en dit viel en toch op.
Kerstbier (Br Boelens, Bel, 8,5%)
Het aanzicht doet verwachtingen scheppen. De geur is zeer kruidig en moutig. De smaak is vol romig met duidelijke kruidige toetsen. (Kaneel?) Doordat het bier te veel koolzuur in zich heeft, is de eerste kennismaking nogal wild en simpel. Echter u kent wellicht de uitspraak een ruige bolster en den blanke pit.
Malheur Biere Brut (Br de Landtsheer, 11%, Bel)
Het was even de vraag of dit bier wel de term brut mocht voeren. Deze term algemeen gebruikt bij de bereiding van wijnen en ciders, werd voor het eerst door Br de Landtsheer gevoerd mbt bieren en dat vonden de wijnliefhebbers maar niets. Het bier was bij mij wat aan de koude kant en daardoor leek de smaak in eerste instantie te smal. Later werd de smaak zeer romig en vol met een fijne saturatie. De kleur is troebel geel. Afgaande op de geur zou je en gueuze kunnen verwachten en mede daardoor laat de smaak zich het best omschrijven als een mengeling tussen een frisse zoete gueuze en een zware tripel. De schuimkraag blijft lang en is dicht van structuur. Je hebt het niet zo door dat het hier gaat om een bier van 11%. Na enig doorproeven wordt de smaak stabieler en is de eerste zoetheid verandert in een friszure smaak. Volgens de brouwer leent dit bier zich prima om lang te bewaren. Wellicht is dit ene idee. De prijs staat mij wel wat tegen, ik betaalde 8,95 euro voor deze fles van 75 cl.
Mort Subite Cassis Lambic (Br de Keersmaeker/John Martin, 4,5%,Bel)
Niet vaak een bier gedronken die precies zo smaak te als Hero Cassis. Dit bier dus wel. Eigenlijk is door het gebruik van tarwe de smaak zeer vlak geworden. Welliswaar prijkt op het achteratiket; L-Ascorbinezuur=Vitamine C, dus is het nog redelijk gezond ook. Het enige lichtpuntje van dit mierzoete bier.
Mort Subite Framboise Lambic (Br de Keersmaeker/John Martin, 4,5%,Bel)
Goed gekoeld valt dit gearomatiseerde bier wel redelijk te drinken. Je proeft de zoete frambozen al bijna uit het glas springen. De koolzuur is pretiig aanwezig en de nasmaak is niet uitzonderlijk nep. Toch mis ik het karakter zoals een lambicbier moet zijn.
Mort Subite Gueuze Lamic (Br de Keersmaeker/John Martin, 4,5%,Bel)
De eesrte kennismaking met deze gueuze is goed. Sprankelend, fris en een redelijke zure bitterheid. Echter na een aantal slokken neemt de suikersmaak het heft in handen en is deze gueuze zijn karakter verloren. Wat wel opvallend aan deze gueuze is de milde hardheid van het koolzuur, toch wel zeer aangenaam.
Mort Subite Kriek Lambic (Br de Keersmaeker/John Martin, 4,5%,Bel)
Net als het hele gamma van Mort Subite verplicht goed koelen. Evenals de anderen een toevoeging van 12% aan "vruchtenlimonade". Deze kriek lambic is best te verteren door zijn droog zoete smaak en zijn milde afdronk. Echter het karakter van een artisinale kriek is toch wel te proeven. Naar mijn mening is een artisinale kriek karaktervoller, nootachtiger en bruisender en enthousiaster in het glas. Los van de bereiding natuurlijk.
Mort Subite Peche Lambic (Br de Keersmaeker/John Martin, 4,5%,Bel)
Voor dit bier, welke gearomatisserd is met perzik en abrikoos geld precies hetzelfde als boven beschreven bier. Al is dit bier wat meer zurig en tegelijkertijd droger.
Old Winter Ale (Fullers Brewery, GB, 5.3%)
Een mooi alternatief voor den Palm zou ik zo zeggen. Een heerlijk vol rijk en fris bier, waarbij ik kan vastellen dat men in Engeland niet echt royaal is met de suikerpot (gelukkig maar) Een Amber-rood bier met duidelijk herkenbare kruidige tinten, zowel in geur als in de smaak. Neem voor mij nog maar eentje mee.
Rader Blonde Biere Belge Ambree (Radermacher Distillerie SA, Bel, 10,5%)
Ik zag en proefde weinig verschil met de Blonde, hieronder beschreven. Hoewel de toevoeging Ambree op het etiket prijkt heeft dit niets extra's aan het bier heeft toegevoegd. Ik proefde wel duidelijk een droge jenever en kreeg naar verloop van tijd een warm gevoel in mijn maag door het betrekkelijke hoge alcoholpercentage
Rader Blonde Biere Belge Aromatisee au Genievre (Radermacher Distillerie SA, Bel, 6,5%)
De geur is overdreven citroenachtig, te vergelijken met een schoonmaakmiddel. Als mijn neus mij niet bedriegt rook ik ook afgewerkte motorolie
en ontkalker. De smaak doet heel erg denken aan een witbier vermengd met een schijfje citroen. De kleur is geel waarbij enigszins een warme gloed aanwezig is. Wel erg de nadruk gelegd op iets te speciaals met bier en jenever. Wel leuk voor de verzamelaar, maar absoluut niets voor mij.
Redbach (Br Rodenbach, 3,5%, Bel)
Als antwoord op de breezers bracht brouwerij Rodenbach in begin 2004 Redbach op de markt. De zoete fruitbieren zijn inmiddels een groot succes in Belgie. Dit bier kenmerkt zich door een mierzoete edoch frisse nootachtige smaak. Goed gekoeld vind ik dit een geslaagd fruitbier. (op basis van kriek) Hoewel dit bier 's zomers niet te versmaden is, kan die 's winters ook bij de lunch gebruikt worden.
Samuel Smith's Winter Welcome 2004-2005 (The Old Brewery Samuel Smith, 6%, Gb)
De titel maakt het helemaal waar. Een zoetig kruidig winterbier met een lange nasmaak deden bij mij de wangen gloeien. Het bier kent een mooie amberrode kleur en de kenmerkend Engelse moutsmaak is duidelijk aanwezig. Wat opvallend is bij dit bier is de hoge hopbitterheid. Het bier is zowel met gerst als met tarwe bereid en ik kan me niet aan de indruk ontrekken dat er ook wat kruiden inzitten. Het bierflesje heeft ook nog eens een zeer uitnodigend etiket, zodat ik hem niet kon weerstaan.
Titanic Stout (Titanic Brewery, GB, 4,5%)
Als je Guinness als norm neemt voor de Stout dan komt dit bier snel op de 2e plaats. Een eerlijke stout met volmoutige en gebrande smaak. De kleur is zwart/bruin en de smaak is redelijk droog te noemen. Een duidelijk verschil met de guinness is de "harde" koolzuur. Waar ik mee wil zeggen dat de koolzuur in dit bier weinig verschilt met de koolzuurbeleving in de meeste bieren. In sommige bieren treedt er slechts een tinteling op de tong plaats, zolas dat bij guinness het geval is (tenminste de tap en blik versie)
Tom Paine Ale (Harvey & Son Brewery, 5,5%,Gb)
Alhoewel dit bier niet hoog in alcoholpercentage is, smaakt het wel zo. Dit komt wellicht door de mooie ronde frisse en kruidige smaak. De kleur is amberrood en heeft een geur die volledig past bij de smaak. Welliswaar geen goedkoop biertje, maar je krijgt waar voor je geld.
Unibroue - Eau Benite (Bras unibroue, Can, 7,7%)
Niet eens zo onaangenaam biertje uit de serie van 3 die ik heb gedronken. Alleen spreekt ook dit bier niet echt tot de verbeelding. Jammer want de presentatie van fles en etiket doet anders verwachten. Misschien proeft een Europeaan anders dan een Canadees. Je weet het niet.
Unibroue - Maudite (Bras Unibroue, Can, 8%)
De kleur is troebel geel en de schuimkraag verdwijnt snel. De smaak doet naar een tripel verlangen maar door zijn te zoete smaak is de titel tripel niet terecht. Op het etiket valt wel te lezen dat het bier hergist op de fles.
Unibroue - Trois Pistolets (Bras Unibroue, Can, 9%)
Donker bier maar zonder karakter. In ieder geval zonder een specifieke smaakbeleving. Wel een mooie indringende bruin/zwarte kleur, maar daar blijft het dan bij. Ik mis ook de hop die mijn voorkeurbieren zo bitter laten smaken.
| |
